To, o czym rozmawiamy na naszych spotkaniach, zostaje między nami. Nie opowiadam rodzicom o szczegółach Twoich spraw ani o tym, czym decydujesz się tu dzielić.
Moje notatki z naszych spotkań są tylko dla mnie — służą mi do tego, by lepiej Ci pomagać, i nikt inny nie ma do nich wglądu.
Raz na jakiś czas omawiam swoją pracę z superwizorem — doświadczonym terapeutą, który pomaga mi pracować lepiej. Robię to anonimowo: nie podaję Twojego imienia ani żadnych danych, po których można by Cię rozpoznać. To standard zawodowy, który obowiązuje wszystkich terapeutów — trochę jak konsultacja lekarska z innym lekarzem, tylko w pełni anonimowa.
Jeden ważny wyjątek: jeśli dowiem się, że Twoje życie lub zdrowie jest w poważnym niebezpieczeństwie, będę musiała poinformować o tym Twoich opiekunów. Zawsze staram się najpierw porozmawiać o tym z Tobą — ale jeśli Twoje bezpieczeństwo jest zagrożone, mogę zareagować od razu. Moim celem jest Twoje bezpieczeństwo i znalezienie najlepszego możliwego rozwiązania.
Twoi rodzice są ważną częścią tego procesu, dlatego raz na jakiś czas (zazwyczaj co 5–8 tygodni) spotykam się z nimi na osobną rozmowę.
Podczas tych spotkań rozmawiamy o ogólnych postępach i o tym, jak mogą Cię wspierać w domu. Jeśli będziesz mieć trudność w rozmowie z rodzicami o czymś ważnym, możemy razem pomyśleć, jak to im powiedzieć albo czy warto poruszyć to na wspólnej sesji.
Jeśli masz już ponad 16 lat i potrzebujesz więcej prywatności, możemy rozważyć zmianę częstotliwości spotkań z rodzicami. Wspólnie ustalimy, co będzie najlepiej wspierać Twoją terapię.
Pamiętaj: nie zdradzam Twoich sekretów. Moim zadaniem jest pomóc rodzicom lepiej Cię zrozumieć, a nie relacjonować im, co działo się na sesji.
W ramach pracy systemowej możliwe jest zaproszenie na wybrane sesje innych ważnych dla Ciebie osób (np. rodzeństwa lub innych bliskich). Takie spotkania odbywają się zazwyczaj w Twojej obecności. W wyjątkowych, uzasadnionych sytuacjach — na przykład gdy chodzi o ważne informacje kontekstowe, które trudno omówić przy Tobie — mogą odbyć się bez Twojego udziału. Zawsze omawiam z Tobą wcześniej cel i formę takiego spotkania.
Terapia ma sens tylko wtedy, gdy choć trochę chcesz spróbować. Nie musisz być w pełni przekonany/a — wiele osób zaczyna z wątpliwościami i to jest zupełnie normalne.
Jeśli jednak czujesz, że jesteś tu wyłącznie dlatego, że rodzice tego chcą, a Ty tego nie chcesz — powiedz mi o tym wprost. Nie będę udawać, że tego nie słyszę. Porozmawiamy o tym, co jest dla Ciebie ważne i czy jest jakaś forma wsparcia, która mogłaby Ci odpowiadać bardziej.
Nie mogę prowadzić terapii bez Twojej zgody. Jeśli zdecydujesz, że nie chcesz kontynuować, omówimy to razem — i z Twoimi rodzicami.
Chcę żebyś wiedział/a: jeśli naprawdę nie chcesz tu być i mi o tym powiesz, nie będę kontynuować terapii wbrew Twojej woli. To nie zdarzy się bez rozmowy — najpierw porozmawiamy wszyscy razem o tym, co mogłoby pomóc. Ale Twoje zdanie ma realną wagę i nie jest tylko formalnością.
Nasze spotkanie trwa 50 minut.
Pracujemy online (Google Meet) lub w gabinecie. Jeśli łączymy się przez komputer, zadbaj o to, by nikt Ci nie przeszkadzał i żebyś czuł/a się swobodnie w pokoju.
Jeśli nie możesz przyjść na sesję, daj mi znać (lub poproś rodziców) najpóźniej do 24h przed spotkaniem. Jeśli sesja nie zostanie odwołana w tym terminie, jest traktowana jako odbyta — rodzice są o tej zasadzie poinformowani i ponoszą wtedy pełny koszt.
Jeśli to ja muszę odwołać sesję, zaproponuję nowy termin. Nie ponosisz wtedy żadnych kosztów.
Terapia ma służyć Tobie. Jeśli poczujesz, że chcesz coś zmienić w naszych spotkaniach albo je zakończyć — powiedz mi o tym. Ważne jest, żebyśmy mogli/y o tym otwarcie porozmawiać i podsumować to, co udało nam się wspólnie wypracować.
Między sesjami możesz się ze mną skontaktować przez SMS lub e-mail — głównie w sprawach organizacyjnych, jak zmiana godziny czy potwierdzenie wizyty.
SMS: 506 102 337
e-mail: psychoterapia.idkowiak@gmail.com
Nie prowadzę rozmów terapeutycznych między sesjami — nie dlatego, że mi na Tobie nie zależy, ale dlatego, że prawdziwa praca dzieje się na spotkaniach. Jeśli coś ważnego pojawi się między nimi, zapisz to i przynieś — to często najcenniejszy materiał do pracy.
Nie dodaję klientów w mediach społecznościowych i proszę, żebyś tego nie robił/a — chcę, żeby nasza relacja była tylko tutaj, w gabinecie. To chroni Twoją prywatność i sprawia, że to miejsce jest naprawdę Twoje.
Jeśli spotkamy się przypadkowo gdzieś poza gabinetem — nie przywitam się pierwsza, żeby nikt w pobliżu nie dowiedział się, że chodzisz na terapię. Jeśli Ty masz ochotę powiedzieć cześć — śmiało.
Jeśli poza sesjami dzieje się coś trudnego i potrzebujesz wsparcia, możesz zadzwonić na Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży: 116 111. Działa całą dobę, jest bezpłatny — możesz zadzwonić lub napisać na czacie: telefon116111.pl
W sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia — dzwoń pod numer 112.