O językach miłości, o których nie pisał Chapman (a które ratują związki)

Znasz to?

Jesteście na wakacjach. Jest (za) głośno, dzieci są zmęczone, Ty czujesz, że Twój „puchnący” układ nerwowy zaraz eksploduje.

Zakładam, że w tym momencie niekoniecznie zbawienny okaże się bukiet kwiatów czy komplement. Być może nawet przytulenie – które na co dzień tak bardzo cenisz – teraz będzie tylko kolejnym bodźcem, którego nie jesteś w stanie przyjąć.

Plany na romantyczny wieczór? W tym stanie brzmią raczej jak kolejna pozycja na liście „do odhaczenia”, a nie ratunek. A pomysł na wspólne zagranie w grę planszową przyprawia o atak paniki.

Chapman to za mało

I mimo że koncepcja 5 języków miłości Gary’ego Chapmana jest wspaniałą bazą, to w obliczu przebodźcowania i przyspieszonej rzeczywistości par XXI wieku bywa po prostu niewystarczająca.

Czego więc potrzebuje Twój system, gdy mruga czerwona lampka?

Potrzebuje języków miłości, które nie dodają bodźców, ale je odejmują.

Języki miłości dla przebodźcowanego świata

1. Język Koregulacji

Gdy widzisz u partnera/ki, że pasek energii jest bliski zeru, przejmujesz ster. Nie czekasz na prośbę (bo w stanie wyczerpania samo sformułowanie prośby bywa wysiłkiem ponad siły), ale aktywnie wspierasz możliwość doładowania baterii.

To miłość, która mówi: „Widzę Twoje przeciążenie i biorę to na siebie”.

W psychologii nazywamy to koregulacją – procesem, w którym jeden układ nerwowy pomaga odzyskać równowagę drugiemu.

To język miłości, który uwzględnia zasoby w parze. Dobrze, jeśli mamy w nim wzajemność i uważność na to, że raz ja jestem tym, który potrzebuje pauzy, a raz tym, który daje oparcie.

Ważna uwaga: Czasem w parach jest tak, że częściej jedno z partnerów jest w roli tego, który potrzebuje wsparcia (z bardzo różnych względów – czy to specyfiki układu nerwowego, czy też charakteru obowiązków). I to też jest w porządku, jeśli nie wyłącza to uważności na drugą osobę i nie sprowadza jej wyłącznie do roli „aktywnego regulatora”.

W praktyce:

• „Zostaję z dziećmi, Ty idź na górę, załóż słuchawki wyciszające i poleż pół godziny”.

2. Język: Zdejmij to z mojej głowy

W stresie lub przebodźcowaniu każda kolejna decyzja – nawet tak błaha jak wybór obiadu – może być kroplą, która przelewa czarę (tzw. decision fatigue).

Językiem miłości jest tu zdjęcie z drugiej osoby ciężaru wybierania. To komunikat: „Twoja głowa jest pełna, więc ja dziś trzymam mapę”.

W praktyce:

Zamiast pytać:

• „Co robimy na kolację?”

mówisz:

• „Zrobiłem Twoją ulubioną sałatkę, nakładam Ci na talerz”.

Zamiast:

• „Co dziś wieczorem będziemy robić?”

proponujesz:

• „Dziś na wieczór wybrałem dla nas film”.

3. Język Wspierania Rozwoju

To miłość, która mówi: „Cieszę się Twoim wzrostem i robię Ci na niego miejsce”.

To kibicowanie Twoim pasjom i potrzebom, nawet jeśli ich nie podzielam. Ten język objawia się w wierze w kompetencje partnera, gdy jemu samemu chwilowo tej wiary brakuje.

Jak to brzmi w relacji?

• „Ja kompletnie nie czuję tego morsowania, ale idź i sprawdź, bo widzę, że daje Ci to frajdę”.
• „Zostaję dziś z dziećmi, a Ty jedź na ten kurs i zrób coś dla siebie”.
• „Zapisz się do tego chóru! Przecież tak bardzo lubisz śpiewać”.
• „Wow! Widziałam, ile Cię to kosztowało – cieszę się, że przebiegłeś ten maraton!”.

O co w tym wszystkim chodzi?

Wszystkie te języki są w gruncie rzeczy o jednym: o byciu po swojej stronie.

O mówieniu czynami:

• „Widzę, że jest Ci ciężko”
• albo „Widzę, że chcesz rosnąć – i robię na to miejsce”.

To miłość, która nie tylko daje, ale też pozwala oddychać.

Wysyła najważniejszy sygnał: Twoje zmęczenie i Twój rozwój są dla mnie istotne. Widzę Cię.

Zanim więc następnym razem pomyślisz, że „on/ona przestał się starać, bo nie kupuje kwiatów”, sprawdź, czy w tym czasie nie przejął/przejęła trudnej logistyki albo nie dała Ci godziny świętego spokoju, gdy najbardziej tego potrzebowałaś/eś.

Może mówi do Ciebie językiem miłości, jakiego potrzebuje dzisiejszy przebodźcowany świat.

To takie „kocham” — nie przez kwiaty, ale przez chronienie Twoich sił wtedy, gdy najbardziej ich potrzebujesz.

Jeśli czytając to, macie wrażenie, że w Waszym związku jest dużo miłości, ale mało przestrzeni na oddech — zapraszam na konsultacje systemowe dla par.

W gabinecie wspólnie przyglądamy się temu, jak dbacie o swoje zasoby i jak możecie robić to tak, by relacja Was wzmacniała, a nie dodatkowo przeciążała.